De Bonbonnière Maastricht

Ooit een Jezuïetenkerk, later een van de oudste schouwburgen van het land — de Bonbonnière draagt de sporen van eeuwen kennisoverdracht, vermaak en ontmoeting met zich mee. Ondanks jarenlange leegstand is het gebouw nooit weggezakt uit het collectieve geheugen van de stad. Die geschiedenis is geen decor, maar het fundament waarop de nieuwe invulling voortbouwt.

De drie pijlers, cultuur, kennis en samenleving, vertalen die geschiedenis naar de toekomst. Cultuur, van professionele podiumkunsten tot volkscultuur en amateurinitiatieven. Kennis, als platform voor onderzoek, dialoog en kennisdeling met de stad. Samenleving, als plek waar burgerinitiatieven, ontmoeting en participatie ruimte krijgen. Geen van de drie staat op zichzelf: de meerwaarde zit juist in hun onderlinge verbinding, in de kruisbestuiving tussen makers, denkers en inwoners.

Mijn aanpak begint niet bij een kant-en-klaar plan maar bij een verkenning. Ik ga in gesprek met de initiatiefnemers en partners die aan de basis van dit idee staan, met culturele instellingen, met de Universiteit Maastricht, met ondernemers en met buurtbewoners.

Tegelijk werk ik toe naar een stevig fundament: heldere keuzes over programmering, een realistische exploitatie, en een organisatievorm die het gedachtegoed van de initiatiefnemers recht doet zonder de professionaliteit uit het oog te verliezen. Stap voor stap, gesprek voor gesprek, groeit de Bonbonnière zo van een monument met een mooi verleden naar een huis met een levendige toekomst.